Posts Tagged ‘review’


Domingo, domingas, De Ese y planes futuros.

Bueno, vuelvo otra vez mas a esta seccion que pretende ser un poco bloguera en la que escribo pero andie lee porque todo el mundo dice… bah, pa que leerle si puedo ir a masturbarme leer un rato?

Hoy os doy un motivo, a parte de ser domingo hoy hay Domingas xD (Pese a no haber entendido nunca esa denominacion apra nuestras amigas las tetas senos)

Hace nada nuestro amigo Lobo publico en su comic La Guarida (de reciente creacion y que recomiendo echeis un vistazo, no mucho u os quedareis esteriles ciegos) un dos (2) fanarts por encargo hehcos por mi. Asi que no os privaré de su contemplacion, a parte de que los teneis en la Galería (los dos) os dejo el que seguro querreis ver aqui debajo.

Hoy mismo me encontre con tres joyas liberadas en forma de ROm para la pequeña de Nintendo. El nuevo Mario y Luigi, Pokemon Alma Plata y Scribblenauts.

Aunque me aprare mas en el ultimo no diré anda que no se haya dicho ya. Mola por el mero hecho de que para resolver cada situacion puedes hacer lo que te salga del ojete orto. Los graficos la musica etc song eniales, dignos de 5th Cell.

No voy a hacer una review en profundidad porque para eso ya hay otras webs, solo espeor que si lo habeis jugado compartais opiniones.

Me arreglaron recientemente mi Nokia N85 nuevo, y estoy la mar de contento, el sistema operativo simbian funciona cais mejor que windows, aplicaicones a tutiplen y aplicaicones para practicamente TODO.

La plataforma N-Gage 2.0 (por la que nunca di un duro) me ha absorbido de tal forma que ayer mismo compre la licencia de un juego porque mola tanot como apra pagar por el (Dirk Dagger and The Fallen Idol). Una aventura garfica como las de antas, con graficos decentes, una trama genial y coñas cada dos por tres.

Y bueno dentor de nada empezara el curso asi que a ver como voy tirando con el comic, eos si, seguire posteando. Dadlo por hehco.

Trigork Out


(2)¿Por qué… As Rulas de Bakunin?

Rulas

Habédesme de permitir hoxe, de escribir o artigo en galego. Seica isto vai reducir as miñas nulas visitas a rango negativo pero creo que o propio e escribilo nesta lingua.

Sereivos sincero, hai moi poucos libros de lectura obrigatoria para a asignatura de Lingua Galega no instituto cos que realmente disfrutase, pero sen dúbida este é un deles. E ademais é o mais recente. (Tiven a proba sobre el o pasado luns).

As Rulas de Bakunin é un libro que écheme imposible de non asociar a Procupine Tree (a banda de Rock Progresivo do Reino Unido liderada polo veterano Steven Wilson). Seica toleou diredes, seica non digo eu. Porcupine Tree, coma este libro marabíllanme por unha cousa: Simpleza.

Ou polo menos unha simpleza externa e aparente, cun transfondo de estudo, preparación e técnica realmente abraiante no fondo.

Papei o libro nun par de tardes que voaron, e a falta de cachelos para acompañaren tiven presente unha banda sonora que crin oportuna para a ocasion coma guarnición deste libro especial. Nao, Def Con Dos e incluso Porcupine Tree e mais Portishead foron o apoio perfecto para unha lectura fascinante.

A historia é a dun neno, a dun rapaz e a dun vello anarquista chamado Camilo. Unha historia conmovedora, con mais desgrazas que favores pero dura ante todo. Sirvesenos en curtos capitulos que alternan as distintas etapas da vida do protagonista. Cada unha delas mostranos facetas distinta de Camilo, loitadora, tenra, amabel…

A historia pasada transcorre na zona de Oleiros e A Coruña e a actual en Santiago, penso pois que esto foi un dous puntos que mais me achegou ao libro, o non teren que imaxinar de cero os lugares, simplemente ao leren o nome do lugar unha imaxe subita acodia a miña mente e debuxaba lugares tan familiares para min.

Os xiros argumentais son dignos de mentar tamén, son grandes, pero non bruscos, podes agardalos pero non prevelos conc erteza, danlle unha variedade tráxica á historia incrible que foi, penso, o que me tivo enganchado ao libro tanto tempo.

As personaxes, realmente ben caracterizadas e incluso personaxes historicas fanse querer, gañan unha carisma que realmente non es capaz de ver nun primeiro momento pero que está ahi, facendo que lembres os seus nomes e os seus apelidos sen sequera te fixar demasiado neles.

Todas estas cousas fixeron de As Rulas de Bakunin unha lectura realmente abraiante e que non dubidarei en recomendarvos a todos os que disfrutedes deste tipo de novelas.